دعانویس بندر ترکمن در عمل

یک گذرگاه باریک و پر پیچ و خم، وارد خلیج بزرگی شدیم که در پایین توسط زمین‌های پست بسته شده بود، طلسمات مشابه شاخه‌ای که دیروز بررسی شد. اکنون فقط یک دهانه به سمت شمال شرقی برای کاوش باقی مانده بود؛ اما با فرا رسیدن شب، به خلیج آرام، نزدیک انتهای شمالی، رسیدیم. مشخص شد که دهانه شمال شرقی به مدت سه مایل به سمت شرق امتداد دارد و سپس به سمت جنوب همزاد شرقی می‌پیچد و خلیج وسیعی سقز شهر دعا را تشکیل می‌دهد که سواحل جادو سیاه آن توسط زمین‌های پست دعا احاطه شده و فقط از ... جدا دعا می‌شود.

صدای انسداد، در کنار تنگه‌ای به عرض دو مایل. جستجوی ما که به پایان رسیده بود، با عجله برگشتم و اواخر شب به کشتی اسکونر رسیدم. با دیدن اینکه آقای کرک برنگشته بود، هنوز کمی امید داشتم و کشتی آماده بود دعانویس تا به محض بازگشت او، به هر سمتی که می‌خواهد برود. «اواخر بیست و یکم، آقای کرک از راه رسید. دهانه‌ی شمال شرقی تقریباً سی مایل از ورودی، ابتدا به شمال شرقی و سپس به غرب شمال غربی، تا زمانی که بسته شد، ردیابی شده بود.»{۳۵۴}از طریق زمین‌های مرتفع در شمال خلیج ورسلی. گوزن‌های زیادی در طلسم نویس دشت‌های

شرق خلیج دیده شدند و برخی مورد اعمال صالح اصابت گلوله قرار گرفتند، اما فرار کردند. قوها، اردک‌ها و چنگرها به تعداد زیادی کشته شده متون کهن بودند، به طوری شماره ملا که در بازگشت آنها، تمام خدمه کشتی به وفور تغذیه شدند. آقای کرک در مورد این مکان می‌گوید: «در ابتدای تنگه شمال شرقی، زمین‌های پست وجود دارد که حدود سیزده مایل در امتداد سواحل آن امتداد دارد. ورودی آن سه یا چهار موکل جن لنده شهر دعا مایل عرض دارد؛ اما در پنج مایل بالاتر، خلیج به دیواندره شهر دعا حدود نیم مایل در عرض کاهش می‌یابد و توسط یک دسته که سه جزیره کوچک روح

عبادت کردن را به اجنه غیر مسلمان ساحل غربی متصل می‌کند، به هم متصل می‌شود. این جزایر به معنای واقعی کلمه توسط قوهای گردن سیاه احاطه شده بودند، که با تعدادی از آنها که بال‌های نوک سیاه داشتند، مخلوط شده بودند: نر دومی صدای خاصی دعانویس دارد که شبیه «کن کانک» است، اما ماده دین آن فقط «کانک» صدا می‌دهد. «از تعداد بسیار زیادی چنگر که دیده شده بود، مقدس چند چنگر در این محله شکار شدند. فکر می‌کنم در دعانویس هر دو دسته، بیش از هزار چنگر وجود بندر ترکمن شهر دعا داشته است.» «از این جزایر، آبراه تقریباً به سمت شمال و مقدس به

طول هفت یا هشت مایل امتداد می‌یابد، و سپس دوباره توسط جزیره‌ای باریک می‌شود که در هر طرف آن، گذرگاهی باریک برای کشتی‌ها وجود دارد؛ نماز خواندن اما گذرگاه شرقی بهترین است. چند خلیج کوچک نزدیک اینجا فقط برای کشتی‌های کوچک رمل مناسب هستند.» «در آن سوی این جزیره، چهره‌ی کشور از زمین‌های پست به کوهستانی تغییر می‌کند، با دشت‌های طولانی در دره‌ها، و مسیر دریا نیز بیشتر به سمت شمال غربی تغییر می‌کند. نزدیک یک پرتگاه مرتفع در جادوگر ساحل شرقی، هشت مایل بالاتر از علوم غریبه این تنگه، زمین مرتفع‌تر و پوشیده از برف می‌شود؛ با این حال هنوز چند

قطعه زمین مسطح بین کوه‌ها وجود دارد. از این پرتگاه، دریا به طول پنج یا شش مایل به سمت غرب متمایل می‌شود تا به طلسم جایی برسد که در طلسم سمت فرشتگان چپ، بین دو پشته کوهستانی پوشیده دعا نویسی از برف، یک خلیج کوچک وجود دارد. آب آنجا به رنگ خاک رس تغییر کرده ذکر و طعمی شور داشت. با ادامه‌ی مسیرمان به مدت دو مایل، به پهنه‌ی وسیعی از نسخ خطی فرشته آب رسیدم که انتهای شمالی آن با زمین‌های پست محدود می‌شد کافران و در پشت آن کوه‌های بلند برفی در دوردست قرار داشت. انتهای جنوبی آن در پای

کوه‌های بلند، که توسل دعا آنها نیز پوشیده از برف ابطال کردن جادو بودند، خاتمه دعانویس می‌یافت؛ و از ... جریان زیادی از آب داشت.{۳۵۵}یخچال طبیعی در سمت غربی. در حرز برگشت، چند احضار گوزن را فرشتگان در ساحل شرقی سرزمین پست، بین جزایر دومین بخش دیدیم، اما نتوانستیم از تیررس گلوله عبور کنیم: به نظر می‌رسید رنگ تیره‌ای دارند و کاملاً به بزرگی یک گواناکو هستند. برخی از افراد ما فکر می‌کردند می‌توانند شاخ‌های کوچک و مستقیم را تشخیص دهند، اما من خودم نمی‌توانستم آنها را ببینم.( د ) من تلاش کردم از تنگه‌ای که ستوان اسکایرینگ از جزیره فوکوس، نزدیک

خلیج ایستر، آب طلسم دیده ارواح بود، عبور کنم و ابتدا از مسیر یک رودخانه آب شیرین، در ابتدای خلیج، این کار را انجام دادم؛ اما متوجه شدم که منطقه آنقدر پوشیده از درختان کوتاه‌قد، با ارتفاع حدود هشت فوت و بسیار خاردار است