طلسم نویس شهر فریمان

هیچ شخصی اجازه نداده بود که مستقیماً کشتی برای فرانسه اجاره کند، دعا بلکه بیشتر به دنبال رسیدن به یک بندر هلندی بود، اما هدف واقعی او عبور از سوئیس به فرانسه بود و صادقانه اعتراف کرد که اگر به پاریس می‌رسید، نباید بیکار می‌نشست، زیرا اگرچه هیچ مأموریت ویژه‌ای به او محول نشده بود، اما معتقد بود که هیئت مدیره او را به عنوان یک نماینده معتبر در نظر می‌گرفت.[129] دانشجویان عادی تاریخ نمی‌توانند پس از تاریخ ۱۷۶۰، اسناد وزارت کشور لندن را جستجو کنند؛ و نویسنده‌ی حاضر جسارت به طلسم خرج داد و طلسم نویس شهر درگز از آقای لکی پرسید طلسم که آیا در تحقیقاتش با نام ترنر برخورد کرده است یا خیر.

موضوع تاریخ آقای لکی با موضوع تاریخ من متفاوت است و تحقیقات او مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است؛ اما او نمی‌توانست از این طلسم نویس نکته غافل شود که، به گفته‌ی دعا او، مکاتبات دولتی اطلاعات زیادی در مورد مسائل جاسوسی ارائه نمی‌دهد، «زیرا نام خبرچینان تقریباً همیشه پنهان طلسم نویس است». با این حال، با مراجعه به یادداشت‌های او، به نظر می‌رسید که طلسم نویس « ریچاردسون » نام مستعار دعا ساموئل ترنر است. ضمن تشکر از مکاتبه‌ی خود، فکر کردم خوب است به او یادآوری کنم که در «اسناد کسل‌ری»[130] گفته می‌شود «فرنز» نام مستعار این مرد است. و من برای جلوگیری از اشتباه، اضافه کردم که شخصی به نام توماس ریچاردسون، قاضی لیبرال طلسم نویس شهر فریمان تایرون، در سال 1797 به همراه نیلسون و تیلینگ زندانی شد.

پاسخ مورخ بسیار رضایت‌بخش است:[131] «ساموئل ترنر نامه‌هایش را به بریتانیایی‌ها نوشت» [صفحه ۴۸]دولت تحت نام ریچاردسون. آقای لکی اضافه می‌کند، «این موضوع استنتاج نیست، جادو و طلسمات بلکه اثبات مشخصی است.» فقط یک بار در «کسل‌ری» از «ریچاردسون» نام برده شده است. این نام جعلی بود که وزارت کشور، هنگامی که مجبور به ارتباط با قلعه دوبلین بود، ساموئل ترنر، دارای مدرک دکترای حقوق، از وکلای ایرلند را با آن می‌پوشاند. نامه لرد کسل‌ری به وزارت کشور، اطلاعات محرمانه‌ای را که ترنر از کارهای طلسم نویس شهر نظرآباد اوکانر و لرد ادوارد فیتزجرالد داشت، تأیید می‌کند. اوکانر در آن زمان - اوت ۱۷۹۸ - در یک سیاه‌چال ایرلندی بود؛ و لرد کسل‌ری، همانطور که دعا می‌گوید، او را تحت فشار قرار داد تا به سؤالات خاصی پاسخ دهد، اضافه می‌کند: « این کاملاً با اطلاعات

ریچاردسون مطابقت دارد که بیان می‌کند لرد ادوارد و اوکانر با هوچ ملاقات کردند و حمله را ترتیب دادند. » ترنر علاوه بر وحشتش از شهادت طلسم نویس با چاقو، وحشت شدیدی از شهادت ناشی از افشاگری و طرد اجتماعی طلسم نویس شهر شاهین شهر داشت. محاکمه جکسون در سال ۱۷۹۴ باعث منصرف شدن موافقان شد. مهارت کوران در شکنجه چنین افرادی شگفت‌انگیز بود؛ و آقای فرود اعلام می‌کند طلسم که او کوکاین را به همان اندازه دردناکی که مسئول شکنجه برج، یک یسوعی را تحت فشار قرار می‌داد، طلسم نویس تحت فشار قرار داد. «او را وادار کرد اعتراف کند که توسط پیت استخدام شده است و نشان داد که اگر جکسون خائن به دولت بود، کوکاین خائن بسیار سیاه‌تری به دوستی بود که به او اعتماد داشت.»[132] اکنون نشان داده می‌شود که «ریچاردسون» همان مردی

است که اطلاعات خود را به داونشایر داده است؛ و اینکه «ریچاردسون» نام مستعار ساموئل ترنر بوده است.[133] بنابراین سوال [صفحه ۴۹]هویت بدون توسل به شواهد بیشتر مشخص می‌شود. اما از آنجایی که تلاش‌های من برای ردیابی ترنر حقایقی را که مدت‌ها فراموش شده بودند و حقایقی را که برای مورخ جدید هستند، آشکار می‌کند، ممکن است برخی از خوانندگان طلسم نویس شهر مشگین شهر از دنبال کردن آن خودداری کنند. در مورد ملاقات بهترین دعانویس شهر لرد ادوارد با هوچ، که بیش از یک بار در نامه ترنر به لرد داونشایر و بهترین دعانویس شهر در مکاتبات وزارت کشور به آن اشاره شده است، ام. گیلون، یک بازپرس اخیر،[134] هیچ اثری از آن در بایگانی‌های رسمی فرانسه پیدا نشد.

در آن زمان تلاش‌های ویژه‌ای برای پنهان کردن این مصاحبه تاریخی انجام شد. بنابراین جای تعجب نیست که آقای فرود، در معرفی اطلاعات ارائه شده توسط مهمان مرموز داونشایر، به طور خاص به ملاقات مخفی با هوچ اشاره جادو و طلسمات می‌کند و اینکه چگونه خود هوچ حتی آن را به تون فاش نکرده بود.[135] ویکهام تنها در حال اجرای دستور پورتلند بود که به کسلری اطلاع می‌داد اوکانر، که در آن زمان زندانی بود، باید در مورد نکاتی که وزارت کشور از آنها به طور بهترین دعانویس شهر خصوصی مطلع شده بود، مورد بازجویی قرار گیرد. در ۲۳ آگوست ۱۷۹۸، همان تشویق مودبانه به اوکانر توصیه می‌شود.