طلسم نویس شهر مشهد

به این نتیجه رسید که کلمات همان خرد هستند، و زبان خش‌خش‌کننده همان ذهن پرانرژی است - خطایی که در مورد جنس زیر دعا شیشه همین الان غیرمعمول نبود. مطمئنم اگر طلسم در این زمینه بیشتر تحقیق کنم و کمی بیشتر ماهیت شرایطی را که با تکامل «داد» جادو و طلسمات در دوران تحصیلش در مدرسه آموس واهاپس در طلسم «دی‌استریک فور» مرتبط بود، آشکار کنم، دعا مرا نیز خواهند بخشید. با آشکار شدن طرح داستان و آشکار شدن اینکه آموس واقعاً چه شاگرد نجاری بوده است، ممکن است از طلسم نویس شهر مشهد خود بپرسید که چطور چنین اشتباه فاحشی وارد آن کارگاه، کلاس درس، شده و فرصت امتحان ابزارهایش را روی «داد» پیدا کرده است.

طلسم نویس کمی صبر کنید، مطمئناً خودتان متوجه این موضوع خواهید شد. او برادرزاده‌ی یتیم دو کشاورز در آن منطقه بود، مردانی که در دوران کودکی‌اش به نوبت از او مراقبت می‌کردند. این مردان مدیر مدرسه بودند و دقیقاً به این منظور انتخاب شده بودند که آموس را به تدریس «مدرسه‌ی پاییز و زمستان» وادارند. این امر همچنین با این واقعیت که دعا دو زمستان قبل از آن مرد جوان «دین‌دار» شده بود و دوستانش در کلیسا برای این وزارتخانه چشم به او دوخته بودند، امکان‌پذیر شد. برای اینکه او را به این هدف برسانند، تصمیم گرفته طلسم نویس شهر نیشابور بودند که او، با وجود فقر، باید در مدرسه‌ی آنها تدریس کند تا کیف پولش را پر کند؛ و از طریق صندوق مدرسه خدا را جلال دهد، و عموهایش به همین منظور به عنوان

مدیر انتخاب شده بودند. هیس! حتی یک کلمه هم بهترین دعانویس شهر حرف نزن! این کار بارها و بارها در سراسر کشور انجام شده است! این موضوع از سال قبل مطرح شده بود، اما ممتحن معلمان با رد گواهی تدریس به مرد جوانی که اینقدر زیاد حرف می‌زد و اینقدر کم می‌دانست، این طرح را وتو کرده بود. این طلسم مقام مسئول از داوطلب خواسته بود وقتی برای طلسم نویس شهر بیرجند امتحان آمد، را با هم جمع کند، و در جواب نوشته بود: «از آنجایی که نمی‌توانید این کسرها را به یک مخرج مشترک تبدیل کنید، من روش ضرب صورت‌ها را بهترین دعانویس شهر در هم برای طلسم بدست آوردن یک صورت جدید و مخرج‌ها را در هم برای بدست آوردن یک مخرج جدید اتخاذ طلسم می‌کنم! این، به بزرگترین

مقسوم جادو و طلسمات علیه مشترک، یا جمع صورت‌ها و مخرج‌ها = 17/21 تقلیل می‌یابد!» لطفاً فکر نکنید که دارم شوخی می‌کنم، زیرا این نقل قول را کلمه به کلمه از مجموعه‌ای از برگه‌های امتحانی که هنگام نوشتن پیش رویم قرار دارند، کپی کرده‌ام، برگه‌هایی که درست در مقابل صورت و چشمان یک ممتحن در این ایالت بزرگ ایلینوی، توسط یک داوطلب واقعی برای دریافت طلسم نویس شهر شهرکرد گواهینامه، در شانزدهمین روز دسامبر، در سال فیض، ۱۸۷۵ نوشته شده‌اند؛ مردی که آنها را نوشته بیش از سی سال سن داشته جادو و طلسمات و بیش از نیم دهه در مدرسه تدریس کرده است! این داستان، اگر هیچ چیز دیگری نباشد، یک داستان واقعی است.

بنابراین عاموس سال طلسم نویس اول را آنطور که دوستان و اقوامش می‌خواستند تدریس نکرد. با این حال، دوستان و اقوامش بالاخره روش خودشان را داشتند، زیرا آنها جلسه‌ای تشکیل دادند و تصمیم گرفتند که «یا عاموس یا هیچ‌کس» باشد، و دومی را گرفتند. یعنی از ممتحن خواستند که اگر معلمی را که می‌خواهند به آنها نمی‌دهد، برایشان معلم بفرستد. ممتحن از آنها پرسید طلسم نویس شهر رودهن که برای یک معلم خوب چقدر حاضرند بپردازند و آنها پاسخ دادند: «بیست دلار در ماه!» مرد بیچاره در ازای آن طلسم نویس پول، بهترین چیزهایی را که داشت برایشان فرستاد، اما آنقدر بی‌کیفیت بود که نمی‌توانست فشار ناشی دعا از مشاجره و عصبانیت مشتریان «دیسترِیک فور» طلسم نویس را تحمل کند و قبل از اینکه مدرسه یک ماه کار کند، خراب شد.

امسال آنها دوباره همین کار را امتحان کرده بودند، و ممتحن، در ناامیدی محض، به آنها اجازه داد، شاید به عنوان گزینه‌ی کمتر بد. اگر کسی فکر طلسم نویس می‌کند این تصویر غیرطبیعی است، لطفاً با مهر ضمیمه، هر یک جادو و طلسمات از صد و دو سرپرست مدارس شهرستانی در ایلینوی را مخاطب قرار دهد، و اگر آنچه را دعا که می‌خواهید بدانید دریافت نکردید، پس آیووا، یا اوهایو، یا پنسیلوانیا، یا حتی ایالت قدیمی خلیج را امتحان کنید. کیفیت به طور گسترده توزیع شده است و نمونه‌ها را می‌توان تقریباً در هر مکانی که توسط سیستمی جادو و طلسمات که چنین شرایطی را مجاز می‌داند، امکان‌پذیر باشد، جمع‌آوری کرد.